9 Mart 2012 Cuma

Demirdöküm Servisi İzmir

iki aşığın öpüşmesi kadar doğal, güzel bir şey de yok aslında, uzayda bile olsa. ama o an, orada, arka planda çalan müzik benim için çok rahatsız ediciydi. benim gibi düşünen var mıydı bilmiyorum ama çoğu kişi ''vay be!'', ''yürü be mecnun'', ''oh, en sonunda be kardeşim...'' çekerken ben garip bir tavırla, ''ulan bende mi bir arıza var acaba?'' Demirdöküm Servisi İzmir diye sorarak da rahatsız oldum o sahnede. dediğim gibi arka fonda çalan müzik o sahneye aslında hiç uygun değildi. bunu eleştirisel anlamda söylemiyorum. nitekim zahmet edip de bu satırlarımı okuyanlara ütopik de gelebilir ama gerçek hayatta da vardır ya böyle anlar; yine bu duyguyu tadanlar bilir

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder